Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν μια κοπέλα που την έλεγαν Σταχτοπούτα, ζούσε με την κακιά μητριά και τις
δύο αδερφές της στο Νέο Πεκίνο και ήταν σάιμποργκ. Και κάπου εδώ νομίζω πως
μπερδευτήκατε. Η αλήθεια είναι πως το βιβλίο δεν με είχε ιντριγκάρει ιδιαίτερα
αλλά αποφάσισα να το διαβάσω επειδή πρώτον έχει γίνει χαμός στο εξωτερικό και διάβασα καλές κριτικές και δεύτερον λατρεύω τα παραμύθια αλλά και την
φανταστική νεανική λογοτεχνία. Στην αρχή λοιπόν οι προσδοκίες μου ήταν χαμηλές
γιατί φοβόμουν ότι το βιβλίο θα ήταν παιδικό και προβλέψιμο, ξεκίνησα να το
διαβάζω χλιαρά και κατέληξα να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου! Ένα
κλασικό παραμύθι σε συνδυασμό με ένα φουτουριστικό περιβάλλον, μια παγκόσμια
επιδημία, ανδροειδή, σάιμποργκ και ανθρώπους που κατοικούν στο Φεγγάρι
συνθέτουν μια ιστορία άκρως απολαυστική και συναρπαστική.
